Amerikaanse Journalist Bespreekt Bedreigingen voor de persvrijheid in Kenia

(No Ratings Yet)

Loading ...

Door admin

Gepubliceerd op: 21 oktober 2009

Amerikaanse Journalist Bespreekt Bedreigingen voor de persvrijheid in Kenia

 
De Keniaanse pers geleid door de bekende Engels dagbladen de Daily Nation en The Standard en een levendige omroepsector, heeft in de afgelopen tien jaar zich gevestigd als een relatief veilige haven voor journalisten in de regio. In het begin van 2008, meldde de BBC dat "het land een van de levendigste en meest ontwikkelde media-Afrika's scènes, aangespoord door een uitgebreide reclame-markt en een omvangrijke middenklasse heeft."

Maar volgens de persvrijheid advocacy groep van de commissie ter bescherming van journalisten , een "tumultueuze 2008", gekenmerkt door aanvallen op de pers en een nieuwe media-wet , "dreigde het land staat als een regionale leider in de vrije expressie." In januari, Kenia journalist Francis Nyaruri werd gevonden onthoofd in de buurt van zijn woonplaats Nyamira, nadat hij schreef een reeks artikelen het blootstellen van corruptie en wanpraktijken door de lokale ambtenaren.

Eerder dit jaar in de VS gevestigde International Reporting Project (IRP) dertien Amerikaanse redactie gestuurd op een "fact finding" Gatekeeper Fellowship-programma naar Kenia. Fellow Stephanie Hanson (linksonder), de Associate Director van de Amerikaanse Council of Foreign Relations website, sprak onlangs IJNet over de journalistiek in Kenia.

Fellow Stephanie Hanson

SH: De Keniaanse regering is heel anders dan de Sudanese regering en de Ethiopische overheid. In Ethiopië in het bijzonder is er al veel van de wetgeving zijn, dat heeft in principe de vrijheid van de pers beperkt. In Soedan, het is in wezen een een-partij staat, zodat er weer niet een hoge mate van flexibiliteit of de wet in de boeken geven de pers rechten. In Kenia, althans voor de afgelopen tien tot vijftien jaar heeft de regering functioneerde met wetgeving die de pers relatieve breedte geeft in vergelijking met andere journalisten in de regio. En er is al enige interesse in Kenia in de afgelopen twee tot drie jaar in het terugdringen van een aantal van die persvrijheid, maar omdat de journalistieke instelling is gegroeid in de kracht die ze in staat geweest om te lobbyen tegen eventuele wijzigingen doormaken. Je hebt een situatie waarin de pers werd gegeven wat ruimte om te werken en in die tijd in staat was om te werken en in die tijd in staat was om te groeien sterk genoeg, zodat nu als politici uiten interesse in het terugdringen van de rechten van pers, wordt het moeilijk om te doen zo.

Een media wetsvoorstel die de overheid met censuur bevoegdheden zeilde door het parlement in december 2008, en werd ondertekend in wet door President Mwai Kibaki. Waarom heeft het wetsvoorstel Garner steunen en wat brengt de toekomst voor onafhankelijke media in Kenia?

Ik denk dat het wetsvoorstel mooie brede steun kreeg, omdat er angst onder veel politici dat de pers gaat om politieke vuile was bloot te leggen. De pers is ongelooflijk actief in het blootleggen van corruptie op alle niveaus van de overheid en het is om daadwerkelijk te verwachten dat op dit moment een wettelijke maatregel te beperken of te censureren van de pers of andere manier zou gaan door. Na gewoon verdwenen door deze ongelooflijk woelige periode na de verkiezingen van 2007 parlementariërs in staat zijn, op zijn minst retorisch, om het geval dat de overheid moet, voor de nationale veiligheid of voor de staat de stabiliteit doeleinden, om deze bevoegdheden te censureren van de pers te maken. Natuurlijk is deze censuur is het waarschijnlijk voor zelfzuchtige doeleinden die verband houden met persoonlijke zorgen over de corruptie en dat soort dingen.

Heeft de media aan de kant van verschillende etnische groepen in periodes van geweld of hebben ze neutraal gebleven?

Wanneer u onafhankelijke media zeggen dat je moet heel voorzichtig zijn met betrekking tot welke groep je het over hebt. De twee belangrijkste kranten in Kenia, The Nation en The Standard, zijn onafhankelijk. Ze zijn niet gecontroleerd door de overheid op geen enkele manier. Ze zijn niet verplicht aan een bepaalde etnische groep. [Siding met etnische groepen] is niet aanvaardbaar in die instellingen.

Er is nog een contingent van de mediagroepen in Kenia die de lokale media groepen, voornamelijk radio-, die niet zo geavanceerd. Deze lokale radio stations zijn doorgaans niet uitzenden in het Engels of Swahili. Ze zijn omroep in de volkstaal, zodat ze nu al een beroep op een specifieke groep, de groep die de uitzending kan begrijpen. En er is veel bewijs dat in de tijd voorafgaand aan de verkiezingen in 2007 zijn deze volkstaal radiostations waren boos sentiment zaaien onder hun kiezers en ook zeggen negatieve dingen over andere etnische groepen soms op een directe manier, soms met behulp van metaforen. Er is veel bezorgdheid onder wat wij beschouwen als de mainstream media in Kenia over deze inheemse radiostations. En er was een beweging na de geweld na de verkiezingen af ​​te zwakken de retoriek op deze stations. Ik sprak met een aantal journalisten die meenden dat er een daling in het niveau van de negativiteit is.

In de nasleep van de verkiezingen van 2007 de overheid opgelegd een maand lang verbod op live tv-uitzendingen. Welke impact heeft dit op het geweld dat die periode gekenmerkt wordt?

Het is onmogelijk te zeggen of dat maanden van de uitzending zouden hebben, bijvoorbeeld, bracht een einde aan het geweld na de verkiezingen eerder. Het kan niet zijn. Het is moeilijk te zeggen. De Keniaanse media is relatief jong, zodat de hoofden van deze [media] organisaties daadwerkelijk waren elkaar consulting, zeggende: 'Wat is het beleid dat u in evenwicht te brengen over dit onderwerp? Ga je naar de etnische groep die geweld voert tegen andere etnische groepen of bent u gaat zeggen in de uitzending of het verhaal, twee leden van een etnische groep aangevallen twee leden van een andere etnische groep naam? Ga je om te zeggen dat twee mensen waren Kikuyu en twee mensen werden Luo? ' Dit waren de discussies die gebeurden in die tijd. Dus nu kunnen we terugkijken en zeggen: 'Wat als we de uitzending voor een maand had? Wat als ze gedaan hadden de rapportage op een andere manier? ' Maar wanneer deze dingen zich ontwikkelen mensen maken beslissingen op basis van de informatie die ze beschikbaar hebben, op basis van wat zij denken dat is het beste wat te doen voor hun organisatie en voor de stabiliteit van het land. En dan moet je vragen: 'Wat is de verantwoordelijkheid van een journalist of organisatie in deze situaties?' Het is moeilijk om te weten. Zijn ze geacht worden onpartijdig verslaggevers van de gebeurtenissen zoals ze zijn ontvouwen of zijn ze verondersteld om gebeurtenissen te beïnvloeden? Erg moeilijk te zeggen, denk ik.

De verkiezingen van 2012 zijn aan de horizon en sommige voorzien een heropleving van het geweld. Kunt u inspelen op de rol van onafhankelijke media zal spelen, of de waarschijnlijkheid van de overheid zal onderdrukken de media?

Ik denk dat het onwaarschijnlijk is dat er veel repressieve maatregelen genomen op de pers in de komende jaren worden omdat de media is de meest vertrouwde instituut in Kenia en de overheid, ik denk het niet, heeft de mogelijkheid om echt hard aan te pakken de druk zonder dat het een enorme pushback zowel van Kenianen en internationale groepen, de Amerikaanse regering onder hen. Dus ik zou niet verwachten dat.

Ik denk dat de rol die ze spelen is het zelfde soort rol die de robuuste en relatief geavanceerde media zou spelen in elk land waar een verkiezing komt er aan. Ze gaan naar de algemene bevolking te voorzien van een hoop informatie die zij anders niet zou hebben gehad. Gaan ze de uitslag van de verkiezingen beïnvloeden? Ik denk dat het een beetje vroeg om te zeggen. Als er een groot corruptieschandaal, is het mogelijk de media een rol kunnen spelen in de richting van de verkiezingen gaat, maar je weet nooit wat de belangrijkste brandhaarden zullen worden voor dit soort evenement. Ik denk dat het een beetje vroeg om te zeggen.

In januari van dit jaar journalist Francis Nyaruri werd gedood in de provincie Nyanza, waar u gemeld tijdens uw gemeenschap. Denk je dat er een wijdverbreid fysieke bedreiging voor de onafhankelijke Keniaanse journalisten?

Ik weet niets over die misdaad, maar met het onderzoek gedaan naar de meest gevaarlijke plekken om te werken in de handel in de wereld, ik denk niet dat Kenia is zeer gerangschikt op die lijst. Een buurland in Somalië is. Maar Kenia, nee, ik zou niet zeggen dat Kenia is een bijzonder gevaarlijke plek om een ​​journalist te zijn, als je in vergelijking met andere landen.

Wat zijn de verschillen van het beoefenen van de journalistiek in Kenia en het beoefenen van de handel in de VS?

Ik denk dat het grootste verschil is de Keniaanse media is nog in ontwikkeling. Het is nog relatief jong en nog steeds het vinden van zijn eigen stem. En zo ziet u dat het gaat door een aantal groeipijnen veel als elke jonge industrie doet. Dus de vorm van normen die we hebben in de Verenigde Staten en ook de diversiteit van media die we hier hebben zijn verschillend. [In de VS] hebben we krachtige nationale en lokale kranten, nationale en lokale televisie-uitzendingen radio, we hebben niet-bekostigde en publiek gefinancierde media, we hebben speciale publicaties. Kenia heeft de kale botten versie van dat. Er is een wekelijkse zakenkrant dat Oost-Afrika, de Oost-Afrikaanse Standard covers. De media universum in Kenia is veel kleiner. Ze zijn gewoon in een andere fase in hun ontwikkeling dan wij.

Voor meer informatie, ga naar http://www.internationalreportingproject.org/fellows-editors/profile/15/ .

Foto van Keniaanse radio-journalist met dank aan Linda Roth.

E-mail dit bericht